misericordia

Misericordia - misère

Midden in de nacht,
Regen! Gieten! Fijn voor Portugal. Minder om te lopen. Toch heeel vroeg weg. C en ik hadden afgesproken samen te lopen. t voelde alsof we nog stukken van ons leven met elkaar wilden delen. Ik wilde over z'n moeder horen. Hij over z'n broer vertellen.
En ik begon me ten diepste te realiseren dat als iemand nog echt in-love is met iemand anders (zelfs, of juist als die onbereikbaar is) er gewoon géén ruimte is om van iemand anders Écht te gaan houden. Verliefdheid wel. Groeien naar houden-van niet.
En een onbereikbare liefde niet los willen laten, is ook een keuze om niet echt voor een liefdesrelatie te (hoeven / kunnen) gaan.
En daar kan dan bij beiden raar gedrag uit ontstaan....
In zulke gesprekken 'zakt' zo'n weten dan, realiseer ik t me op een andere manier.
En... in hoeverre is er vanuit zo'n ongelijk voelen n vriendschap mogelijk?

Met C lopend.
Vooral ook ontzettend fijn om grote stukken stil samen op te lopen. t Voelde heel vertrouwd. C gebruikte t woord 'zen' lopen.
En t was - in t begin 'fun!'
REGEN GIETEN DOUCHE en daarna....koude wind.
Springen en dansen en zingen in de stromende regen.
Dikke plassen en modderstromen de berg af, wel ploeteren.

En dan: Witte vingers.
M'n nieuwe ultradunne super regenjack van de Bever hield t niet helemaal, zelfs niet onder de plastic cape van de drogist. Alhoewel die cape wel fijn was om mn schoenen droog te houden. Ik liep op mn teva sandalen.

We liepen 2,5 uur hard door, flink klimmen en steile afdalingen, modderstromen,
Bijna 10 km tot de eerste pauze.
Mooie stukken afgewisseld met stukken langs de N1 of iets minder drukke B wegen.
Ook zwaar omdat ik net een klein schepje bovenop mijn tempo moest doen om C bij te houden, (& C versa?) aan de andere kant voelde dat ook wel weer heel fijn om zo op te schieten.

In Sao de Madeiro, 22 km verder, zou ik kijken: door of niet. Hier blijven. Of nog ca 7 km tot n duur hotel. Of de volgende 19 km...

Ik besloot in são joão da madeira te blijven.
Het begon na korte droge periode met beetje zon ook weer te regenen. En t was koud.
C ging door voor de volgende 19 km.

t Was zwaar, af en toe hele oude knieblessure links aan t opspelen. Wat blaren afgeplakt. Tenniselleboog-gevoel wat in Nederland al begon, maar ik dacht dat t wel overging.
Blaren natuurlijk...
-Ik ga een pagina voet-zorg voor zo'n Compostela-tocht schrijven, tips en truuks.-

Valt allemaal wel mee, maar niet meer mezelf forceren.
Je komt jezelf natuurlijk ook lichamelijk tegen...
Die 43 graden schaduw vorige week bleken trouwens 47,5 graden te zijn. Ik voelde dus een aankomende zonnesteek toen goed aan!
Overigens gaat het met mijn ogen goed. Ik merk wel dat ik veel minder zie dan mijn medepelgrims. Ik kijk bij elke afslag/ kruising of ik n gele pijl of bordje met pijl zie. En bij n bordje moet ik er helemaal heen lopen om de richting te zien. Dat kost tijd, en je kunt niet altijd lekker doorlopen. Vaak loop ik op intuïtie en dan zie ik n pijl in de richting waar ik 'm verwacht.

Nog 2 etappes naar Porto. Of 1 veel te lange, waarbij 'n risico op n slaapplaats vinden....

Op zoek naar t pelgrimshostel kwam ik in t plaatselijke ziekenhuisje voor geesteszieken en oudere alzheimer patiënten terecht. Bordjes electro therapie op de deur naast de slaapzaal.
Eng!
En hier lig ik dan nu in n zaaltje in de kelder, klein hoog raam, matrassen op de grond....geen WiFi natuurlijk....

Ik ga zometeen toch maar op zoek naar het hostel wat aangeraden werd en waar ik waarschijnlijk K. uit Amerika later op de dag zal treffen.

Eerst douchen.
Net uitgekleed en onder de douche: gaat t licht uit! Oeps mogen de mensen hier maar zò kort?

Daarna drukte van jewelste
Etenstijd !!!!

Creepy place

En bij de voordeur...is ie wel open??????
Ppfff niemand bij de receptie. 3 oudjes in n rolstoel die er uit zien dat ze niet erg snel door die deur kunnen.
En ja... ging open!
Iets om over na te denken, zo'n huis.. in Portugal, dat wel, maar toch..


En nu...
Kon het hostel niet vinden
Wel n hotel....die (??) het pelgrimshostel niet kennen.
5€ pelgrims korting maar dan badkamer delen....
Wel ontbijt.
Ik ga echt niet terug.
Zeker niet omdat t nog vroeg is. Wat moet ik daar?
Net mn zout maar weggedaan voor voeten, niet handig.
Dit is wel beter. Goed voor mezelf zorgen.

Er was wel n bad!! In deze badkamer. & Mèt stop!

Blijkbaar belangrijk om weer alleen te zijn. Geschreven.

En een geweldig idee: naar het hoedenmuseum!!!
Ik kreeg een privé rondleiding (Engels) omdat de teksten er alleen in t Portugees bij stonden.
Prachtig om te zien hoe de hoeden deels machinaal & deels handgemaakt werden vanaf ca 1914 tot eind 20e eeuw hier. Aanrader.

Ik kom weer bij.
2x in bad geweest!