route Grijo - Porto & Porto
Blijf op de hoogte en volg Marjanne
01 Juli 2017 | Brazilië, Cavaco
Route Grijo - Porto
Het was heel fijn om af en toe even met m'n jongste dochter te bellen, en een vriendin belde: later realiseerde ik me dat t vooral ook een (medische) check-up per telefoon was, vooral van m'n voeten! Haha. Lief dat ze bezorgd is.
Pelgrimsmenu bij een Portugese familie. Zouden ze altijd zo uitgebreid eten? Of kunnen ze zich dat veroorloven omdat wij, pelgrims hen sponsoren ? Dat lijkt me super goed. Lekker zelfgebakken brood, dat grauwe zoals op middeleeuwse stillevens, smaakt veel puurder dan dat gebleekte witte. De vader des huizes liet me weten dat alle groentes uit zijn tuin kwamen. De dochter werkt bij een pastelaria en liet haar kunsten zien in het toetje: molotov cake, ontplof cake. Van opgeklopt eiwit, suiker en caramel. En i.d.d. sta je daarna op 'ploffen'.
In deze regio praten de oudere Portugezen beter Frans dan Engels. Niet alleen omdat veel Portugezen in Frankrijk werkten. Maar ook omdat de Franse taal een tijdlang chiq gevonden werd en op school onderwezen werd. Onderweg spraken oudere mannetjes me aan, over hun schutting, als ik 'bom diaz' zei. Ze vertelden me waar ik heen moest, ze vonden t leuk om Frans te praten. De oudere generatie begrijpen het lopen van het pelgrimspad.
2x vandaag ben ik mn schelp verloren, en weer terug gevonden!
Ik heb eventueel nog 1 reserve, één had ik al weggegeven aan de jonge Amerikaanse broer en zus; zij hadden er helemaal geen.
De eerste helft van de route Grijo -Porto was mooi: oude authentieke dorpjes. Bos met mooie - moeilijk begaanbare- gladgeregende paadjes.
De voorsteden, Gaia, druk!!
Porto nóg drukker!! Nog veel drukker dan Lissabon, of lijkt dat maar zo? Na die tijd alleen.
Kathedraal, stempel, nog maar 'n pelgrimspaspoort erbij gekocht, blaadjes bijmaken voor stempels wordt soms niet geaccepteerd. En deze is al aardig vol.
Pelgrimsherberg gevonden, nog wel n eind uit t centrum, maar! Vanaf de kathedraal al 2 km van het vervolg gelopen! Handig voor t vervolg, maar ondertussen leg ik deze afstand dus elke keer af..als ik iets wil zien....
In de herberg, een verbouwde school en vanaf 1 jaar nu in gebruik, veeel pelgrims. Ook mensen die al in Santiago zijn geweest, maar vanaf Porto terugvliegen naar huis omdat dat goedkoper is.
Het lijkt n soort jeugdherberg maar dan voor alle leeftijden. Er is een enorm verschil tussen al die pelgrimsherbergen.
Grijo was relaxed maar vies. Ik zag vlak voor vertrek een kakkerlak in de wasbak van de keuken. Ik heb er een beker overheen geplaatst, zodat de schoonmaker 'm ziet en actie kan ondernemen.
De herbergier hier in Porto is meteen erg geïnteresseerd. Hij raadde me b.v. aan om juist de binnenlandse route te lopen, dus niet de kustroute. De binnenlandse route is de oude, de echte, veel spirituelere, route. De kustroute is er later bij bedacht; het is vooral een mooie wandelroute. Veel jongere mensen lopen de kustroute.
Ok dan lijkt me de binnenlandse route meer geschikt.
Verder ben ik volgens de herbergier de eerste pelgrim die als eerste camino meteen de Portugese loopt. ok. Ook goed.
Na bijkomen en vooral bij-eten, even Porto in. Wat schetst mijn verbazing, in dat park, In dat megadrukke, grote Porto, de Aussi C en zn vriend D!!
Dat was zoooo bijzonder ! Moest gewoon! De volgende ochtend vroeg vertrokken ze, gaan ze verder.
Ik wilde hem nog n advies geven, waar ik 's middags in Madeira ineens op kwam. En vertellen wat mij gisteren onderweg overkwam, dat ik me daardoor ook sterker voelde.
We gingen in n parkje zitten, en toen D naar de wc was konden we even praten.
C zei nog dat hij in het lopen met mij nog het snelst was opgeschoten. Gelukkig, heb ik hem dus niet afgeremd.
Dit is echt Camino lopen. Je komt situaties tegen, mensen tegen, die op dat moment belangrijk zijn. Je komt sommige mensen opnieuw tegen, als dat nodig is.
In de herberg loop ik de hele tijd een Koreaanse tegen t lijf. Ze loopt en loopt en loopt verschillende camino's. Onderweg slaapt ze vooral buiten, slaapzak. Zwerversbestaan.
En nog een vrouw, uit Hongarije. Heeft geen vast adres, is gaan lopen omdat haar leven overhoop ligt...
2 zwerfsters! Van eind 30 jaar.
In het jaar dat ik bij mijn oudste broer verbleef, had ik ook een 'zwervers status'.
Weg uit mijn huwelijk.
Vandaag voel ik me wat triest. Heb de hele tijd honger maar ook weer niet: eten, dat is t niet.
Ik mis iets. Een 'gevoel van missen'.
Kan niet wachten om morgen verder te gaan lopen, maar wilde echt naar het museum moderne kunst. Tip van een goede vriend, een expo die ik graag wilde zien. Maar de 4 doeken die ik hoopte te zien waren er niet.
Wel ideëen. Maar toch...
Een dag van rouw, en behalve belangrijke dingen kwijtraken (en weer terugvinden, gelukkig) kom ik de hele tijd iets tegen wat me verdrietig maakt, zelfs 'n woord op een pui, kom ik de hele tijd mezelf tegen.....
Morgen weer verder lopen.
Het was heel fijn om af en toe even met m'n jongste dochter te bellen, en een vriendin belde: later realiseerde ik me dat t vooral ook een (medische) check-up per telefoon was, vooral van m'n voeten! Haha. Lief dat ze bezorgd is.
Pelgrimsmenu bij een Portugese familie. Zouden ze altijd zo uitgebreid eten? Of kunnen ze zich dat veroorloven omdat wij, pelgrims hen sponsoren ? Dat lijkt me super goed. Lekker zelfgebakken brood, dat grauwe zoals op middeleeuwse stillevens, smaakt veel puurder dan dat gebleekte witte. De vader des huizes liet me weten dat alle groentes uit zijn tuin kwamen. De dochter werkt bij een pastelaria en liet haar kunsten zien in het toetje: molotov cake, ontplof cake. Van opgeklopt eiwit, suiker en caramel. En i.d.d. sta je daarna op 'ploffen'.
In deze regio praten de oudere Portugezen beter Frans dan Engels. Niet alleen omdat veel Portugezen in Frankrijk werkten. Maar ook omdat de Franse taal een tijdlang chiq gevonden werd en op school onderwezen werd. Onderweg spraken oudere mannetjes me aan, over hun schutting, als ik 'bom diaz' zei. Ze vertelden me waar ik heen moest, ze vonden t leuk om Frans te praten. De oudere generatie begrijpen het lopen van het pelgrimspad.
2x vandaag ben ik mn schelp verloren, en weer terug gevonden!
Ik heb eventueel nog 1 reserve, één had ik al weggegeven aan de jonge Amerikaanse broer en zus; zij hadden er helemaal geen.
De eerste helft van de route Grijo -Porto was mooi: oude authentieke dorpjes. Bos met mooie - moeilijk begaanbare- gladgeregende paadjes.
De voorsteden, Gaia, druk!!
Porto nóg drukker!! Nog veel drukker dan Lissabon, of lijkt dat maar zo? Na die tijd alleen.
Kathedraal, stempel, nog maar 'n pelgrimspaspoort erbij gekocht, blaadjes bijmaken voor stempels wordt soms niet geaccepteerd. En deze is al aardig vol.
Pelgrimsherberg gevonden, nog wel n eind uit t centrum, maar! Vanaf de kathedraal al 2 km van het vervolg gelopen! Handig voor t vervolg, maar ondertussen leg ik deze afstand dus elke keer af..als ik iets wil zien....
In de herberg, een verbouwde school en vanaf 1 jaar nu in gebruik, veeel pelgrims. Ook mensen die al in Santiago zijn geweest, maar vanaf Porto terugvliegen naar huis omdat dat goedkoper is.
Het lijkt n soort jeugdherberg maar dan voor alle leeftijden. Er is een enorm verschil tussen al die pelgrimsherbergen.
Grijo was relaxed maar vies. Ik zag vlak voor vertrek een kakkerlak in de wasbak van de keuken. Ik heb er een beker overheen geplaatst, zodat de schoonmaker 'm ziet en actie kan ondernemen.
De herbergier hier in Porto is meteen erg geïnteresseerd. Hij raadde me b.v. aan om juist de binnenlandse route te lopen, dus niet de kustroute. De binnenlandse route is de oude, de echte, veel spirituelere, route. De kustroute is er later bij bedacht; het is vooral een mooie wandelroute. Veel jongere mensen lopen de kustroute.
Ok dan lijkt me de binnenlandse route meer geschikt.
Verder ben ik volgens de herbergier de eerste pelgrim die als eerste camino meteen de Portugese loopt. ok. Ook goed.
Na bijkomen en vooral bij-eten, even Porto in. Wat schetst mijn verbazing, in dat park, In dat megadrukke, grote Porto, de Aussi C en zn vriend D!!
Dat was zoooo bijzonder ! Moest gewoon! De volgende ochtend vroeg vertrokken ze, gaan ze verder.
Ik wilde hem nog n advies geven, waar ik 's middags in Madeira ineens op kwam. En vertellen wat mij gisteren onderweg overkwam, dat ik me daardoor ook sterker voelde.
We gingen in n parkje zitten, en toen D naar de wc was konden we even praten.
C zei nog dat hij in het lopen met mij nog het snelst was opgeschoten. Gelukkig, heb ik hem dus niet afgeremd.
Dit is echt Camino lopen. Je komt situaties tegen, mensen tegen, die op dat moment belangrijk zijn. Je komt sommige mensen opnieuw tegen, als dat nodig is.
In de herberg loop ik de hele tijd een Koreaanse tegen t lijf. Ze loopt en loopt en loopt verschillende camino's. Onderweg slaapt ze vooral buiten, slaapzak. Zwerversbestaan.
En nog een vrouw, uit Hongarije. Heeft geen vast adres, is gaan lopen omdat haar leven overhoop ligt...
2 zwerfsters! Van eind 30 jaar.
In het jaar dat ik bij mijn oudste broer verbleef, had ik ook een 'zwervers status'.
Weg uit mijn huwelijk.
Vandaag voel ik me wat triest. Heb de hele tijd honger maar ook weer niet: eten, dat is t niet.
Ik mis iets. Een 'gevoel van missen'.
Kan niet wachten om morgen verder te gaan lopen, maar wilde echt naar het museum moderne kunst. Tip van een goede vriend, een expo die ik graag wilde zien. Maar de 4 doeken die ik hoopte te zien waren er niet.
Wel ideëen. Maar toch...
Een dag van rouw, en behalve belangrijke dingen kwijtraken (en weer terugvinden, gelukkig) kom ik de hele tijd iets tegen wat me verdrietig maakt, zelfs 'n woord op een pui, kom ik de hele tijd mezelf tegen.....
Morgen weer verder lopen.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
