rubiães
Blijf op de hoogte en volg Marjanne
07 Juli 2017 | Verenigde Staten, Casco
Rubiães
32 km gelopen met de Zwitserse jeugdgroep van de kerk. Zonder bischop...
Eerst zo'n 14 km naar Ponte de Lima. Lange lunchpauze.
Daarna wat eigenlijk een dagtocht is, en I.d.d.!!!! Nog doorgelopen naar Rubiães.
Prachtig!! Dat wel.
Over stenen klimmen, en na een paar kilometer begon het te onweren. Dat bleef het tot we bij een geweldige herberg aankwamen. Met overigens een geweldig mopperende herbergierster. Terwijl haar herberg leeg was en met onze komst meteen vol.
Bad op de kamer, maar geen stop want t is niet de bedoeling om n bad te nemen ...
Onderweg bleken mijn gekregen stokken van veel nut: niet alleen om te lopen.
Maar onderweg vlak na Ponte de Lima, bleek er een jong katje vast te zitten in de struiken. De stokken waren nuttig om 'm te bevrijden. Zo'n hulpeloos katje, ongeveer 1 maand oud...en dan...?
Meegenomen ! Niks tegen de herbergierster gezegd, morgen op zoek naar n soort dieren opvang.
Dat vind ik nou zo geweldig aan deze groep: ze hebben echt liefde en respect voor elkaar en de omgeving. En realiseren zich de keuze tussen het katje redden en tegen de regels van de herberg in gaan.
Ondertussen vroeg ik me af of ik niet tot last ben, integendeel. Ze vinden t leuk met mij. Ik met hun. En door zelf door te gaan met lopen, gaf ik 't voorbeeld aan deze jongeren dat als ik dit kon volhouden zij dat ook konden. En volgens hen hield ik de groep niet op, integendeel, vaak gaf ik ook het tempo aan,
Onderweg had ik vooral met Stéphane goede gesprekken,
Over wat de liefde van God voor hem betekent, in zijn leven, werk, huwelijk.
En wat het voor mij zou kunnen betekenen. Ik herinner me dat ik mijn vader en tante tekende tijdens een paasweekend met Bach's Matthëus Passion op. Dat was ook echt een openstaan voor God, zoals Stéphane bedoelt. Het is nogal abstract voor me, maar goed te horen zoals hij dat ervaart.
Zoals Stéphane ook vertelde dat in mijn laatste 4 fresco's, hij niet de liefde v God ervaarde. In andere woorden kan ik dit volgen: ik ben deze camino gaan lopen, om mijn kracht weer te voelen, en vanuit kracht kunst te maken. Níet wéér vanuit verdriet.
S avonds pelgrims maaltijd en daarna Weerwolfje gespeeld met de groep
32 km gelopen met de Zwitserse jeugdgroep van de kerk. Zonder bischop...
Eerst zo'n 14 km naar Ponte de Lima. Lange lunchpauze.
Daarna wat eigenlijk een dagtocht is, en I.d.d.!!!! Nog doorgelopen naar Rubiães.
Prachtig!! Dat wel.
Over stenen klimmen, en na een paar kilometer begon het te onweren. Dat bleef het tot we bij een geweldige herberg aankwamen. Met overigens een geweldig mopperende herbergierster. Terwijl haar herberg leeg was en met onze komst meteen vol.
Bad op de kamer, maar geen stop want t is niet de bedoeling om n bad te nemen ...
Onderweg bleken mijn gekregen stokken van veel nut: niet alleen om te lopen.
Maar onderweg vlak na Ponte de Lima, bleek er een jong katje vast te zitten in de struiken. De stokken waren nuttig om 'm te bevrijden. Zo'n hulpeloos katje, ongeveer 1 maand oud...en dan...?
Meegenomen ! Niks tegen de herbergierster gezegd, morgen op zoek naar n soort dieren opvang.
Dat vind ik nou zo geweldig aan deze groep: ze hebben echt liefde en respect voor elkaar en de omgeving. En realiseren zich de keuze tussen het katje redden en tegen de regels van de herberg in gaan.
Ondertussen vroeg ik me af of ik niet tot last ben, integendeel. Ze vinden t leuk met mij. Ik met hun. En door zelf door te gaan met lopen, gaf ik 't voorbeeld aan deze jongeren dat als ik dit kon volhouden zij dat ook konden. En volgens hen hield ik de groep niet op, integendeel, vaak gaf ik ook het tempo aan,
Onderweg had ik vooral met Stéphane goede gesprekken,
Over wat de liefde van God voor hem betekent, in zijn leven, werk, huwelijk.
En wat het voor mij zou kunnen betekenen. Ik herinner me dat ik mijn vader en tante tekende tijdens een paasweekend met Bach's Matthëus Passion op. Dat was ook echt een openstaan voor God, zoals Stéphane bedoelt. Het is nogal abstract voor me, maar goed te horen zoals hij dat ervaart.
Zoals Stéphane ook vertelde dat in mijn laatste 4 fresco's, hij niet de liefde v God ervaarde. In andere woorden kan ik dit volgen: ik ben deze camino gaan lopen, om mijn kracht weer te voelen, en vanuit kracht kunst te maken. Níet wéér vanuit verdriet.
S avonds pelgrims maaltijd en daarna Weerwolfje gespeeld met de groep
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
